Vereist leeswerk voor leraren en onderwijskundigen.

Jaren van vergewis heb ik gedaan om het onvergewis, het onderbewuste en het bewustzijn van de wereld, uit mij te zetten (uittanen uit mijn bewustzijn en dus ook lichaam!) Het is daarom dat ik juist de oplossingen zie voor het misverstand in de wereld die de problemen onoplosbaar maken voor de mensen. Niet alleen zie ik nu de oplossingen, maar krijg ik ook de oplossingen en de meest verlichte ideeën.

En dit is het gevolg van het eigenlijke werk dat gedaan mag worden en het eigenlijke werk dat ik gedaan heb. Daar het ander werk is dan het verstaan wordt.

Het loslaten van – en te kunnen denken uit van het paradigma. Dus niet alleen het eigen bewustzijn te transcenderen, maar ook vanuit dit bewustzijn een weg te banen uit het gehele denken vanuit het verdienmodel, het onderwijssysteem, het geldsysteem, het procesdenken en anders te denken over de creatie van overvloed en de creatie zelf.

Ook het eigen bewustzijn van de eigen identiteit is geheel anders dan de wereld die biedt. De mensen die doorgaans geen weet hebben en geen weet willen hebben van hun eigen identiteit en daar begint het al mee. Want het is het eerste misverstand en ook niet de laatste. 

De mensen die met mij meegaan en eenzelfde bewustzijn hebben ontwikkelt hebben aan een half woord genoeg van mij, terwijl anderen wel een half woord willen horen alleen het werk er niet voor willen doen. Dan zeg ik doe het werk eerst en dan komt er vanzelf het bewustzijn dat een volgende inzicht met zich meebrengt. Namelijk het eigen inzicht en dat is het inzicht wat anderen ook weer nodig hebben en mee verder kunnen. 

Dan zeg ik doe hetzelfde als ik gedaan heb, alleen dan zegt men, vertel het mij maar, dan hoef ik zelf het werk niet te doen of zelf na te denken. Alleen men wil wel nog aanhoren wat ik zeg, alleen het niet uitluisteren. Laat staan het vergewis te nemen als iets kostbaars voor henzelf. 

Of men zegt ik het mezelf al ontwikkelt en dus geldt deze gehele gedachte niet voor mij, terwijl het voor bijna een ieder van toepassing is een enkeling daar gelaten.

Het woord dat ik spreek en schrijf is afgewogen en niet voor niets zo gezegd als ik het wil doen zeggen, omdat het bijna alleen zo gezegd kan worden. Alleen men wil het vaak anders horen, omdat men zelf anders denkt en denkt het al te weten.

Graag wil ik de de mensen helpen met de inzichten die hen zouden kunnen helpen, alleen men wil het vaak niet horen daar men dan denkt uit hun eigen bewustzijn daarover te gaan en dat is een groot misverstand. Ik vertel het hen klaar en simpel, daar de oplossingen klaar en simpel zijn. Alleen men denkt dan vaak dat men uit het eigen bewustzijn gaat en dat beangstigd mensen en willen zo het niet verder realiseren voor zichzelf. Zonder  te weten dat ik het werk al voor hen gedaan heb en de weerstand die zij in zichzelf voelen al overwonnen heb. 

Want het is het eigen ego en en de weerstand van de wereld die het zo maakt, in plaats van zelf de keuze te maken dit aan te gaan. Dat is dan ook de toewijding die ik vraag en wel de toewijding aan jezelf, niet voor mij, noch aan een ander persoon, alleen aan jezelf en dat wat je bent.

Het is daarom een misverstand te denken dat men uit het eigen bewustzijn gaat, maar juist terug gaat naar het werkelijke eigen bewustzijn.

Het bewustzijn werk is het enige spirituele werk dat gedaan hoeft te worden, daar de rest vanzelf volgt. Het is het werk dat al vanaf de kinderen jaren op school gedaan kan worden en zou moeten worden gedaan, want het is het meest voorname en het meest vergewiste werk dat men kan doen voor zichzelf en de mensheid. Dat men dit niet inziet in het onderwijs is een groot misverstand en dan wel groot met een hoofdletter G. Want het ligt er duimendik op dat men het zo zou kunnen doen inzien, alleen het is ook zo uit henzelf geplaatst bij de verantwoordelijken, leerkrachten en hoogleraren dat men het zelf niet kan zien en dat maakt hen de meest onbewuste mensen die er zijn, in plaats van de Meester. 

Het zijn de clowns die voor de klas staan met de meest bloemrijke puntschoenen en met een bewustzijn dat men er nog bij hoort, terwijl men het bewustzijn niet meer heeft en zichzelf kwijt is geraakt. Triest, maar vooral voor de leerlingen die een dergelijk gekwalificeerd persoon tegenover zich ziet staan. Een belediging is het voor de mens die het zichzelf al jaren heeft doen realiseren en wiens kinderen die inmiddels ook mee zijn gegaan hoger op deze weg naar een hoger bewustzijn en een hoger bestaanswereld.

Het is daarom, dat onderwijs het niet meer is, al denkt men des te meer de oplossingen te hebben. Alleen men gaat voorbij aan de enige werkelijke gedachte van onderwijs op dit moment en dat is dat onderwijs ook geen onderwijs is voor de leerlingen, maar voor de leraren. Want al die jaren van stilstand laten zich nu gelden en de mensen worden noodgedwongen tot verandering, die ze zelf niet meer kunnen vervullen, daar men deze gedachtegang niet kent en niet wil kennen.

Dus brengt de ware toedracht van het leven een andere oplossing en dat is dat er een nieuw onderwijs komt, die voortgebracht wordt door mensen die het bewustzijn inmiddels wel hebben, wel of niet erkend, maar het zal er zijn! Daar er geen andere weg meer is. Dus brengt de ware toedracht van het leven een andere weg, daar al het oude zichzelf in verval heeft gezien en zo uit het voortbestaan valt, met de mensen erbij die de keuze kennelijk al voor zichzelf al gemaakt hebben. 

Dit vooruitzicht is wat men al heeft en dat is tevens de onwil die er uit is ontstaan om ook nog maar één enkele verandering of zelfinzicht aan wil gaan. Hoewel het slechts één simpele oplossing kent. Een oplossing die zo simpel is dat men het bijna niet kan ontgaan. Alleen het maakt de vergewisten meest vergewist en de onvergewisten meest onvergewist. Het staat al geschreven en wie het eigen curriculum goed heeft verstaan kan het antwoord voor zichzelf ontdekken, namelijk de lees en luistertoets nog eens te ondergaan.