MAN-VROUW-ZIJN IS AAN EEN IEDER ZELF.

DE MEESTE MENSEN HEBBEN MOEITE MET HUN EIGEN IDENTITEIT.

We hebben er allemaal wel eens last van, want de meeste mensen kunnen het niet eens velen dat ik dit schrijf. 

En toch is het zo.

Een ieder vergewist zijn/haar eigen identiteit, alleen er is nog een identiteit, namelijk een ander iets.

Een onbalans in de wereld, die tegelijkertijd ook in henzelf parten speelt.

En die parten, dat is precies waar het om gaat.

En die parten zijn van groot belang. Welke parten zijn er dan vergewist? 

De parten die men het minst vergewist.

Want de wereld kent een verkeerd gewis als het om het man of vrouw zijn gaat.

Het zijn de mannen en de vrouwen die zichzelf parten spelen.

Want die parten spelen zich af in zichzelf.

De keuze tussen het man of vrouw zijn.

Het is de keuze die hen parten speelt en in parten deelt men zichzelf op.

Die parten worden ook wel delen genoemd van zichzelf. Delen die mensen buiten zichzelf plaatsen. 

Delen die buiten zichzelf geplaatst moeten worden.

Omdat mensen zichzelf buiten zichzelf plaatsen.

Omdat die delen ook buiten zichzelf zijn.

Het is ook geen delen want er zijn geen delen. 

Dat is nou precies wat het punt is.

Het is al vergewist dat de man en de vrouw hetzelfde zijn. 

En het is niet belangrijk als dat sommigen het vinden.

En dat sommigen is nou juist de mens die het aftaant. 

Het wordt daarom tijd dat er vergewis komt.

Vergewis dat er een man is die dit heeft vergewist. 

Want het mag vergewist zijn dat de vrouwen die vaak mannelijker zijn dan de man, die ze haar man noemt.

Die man die haar vrouw-zijn heeft gemist. (En zijn eigen vrouw-zijn).

En daarom ook zijn eigen man-zijn. 

Dit is een bewustzijn van een man die zichzelf heeft gerealiseerd en om die reden ook zelf gerealiseerd is geworden.

Want vrouwen zijn hier blij mee.

Ik heb mijn eigen vrouw ook gerealiseerd als de vrouw die ook zo is. 

En ervaren vergewist te zijn door de vrouw als een man die ze willen vergewissen.

En daar was ik dan weer blij mee.